Komora Kazimierza Wielkiego
Komora Kazimierza Wielkiego, jest typowym wyżłobieniem po wybraniu soli. Powstała ona w XVIII wieku, a jej objętość wynosi 3500 metrów kwadratowych. Do naszych czasów dotrwała cała zasypana ziemią i odłamami skalnymi. Przed udostępnieniem jej zwiedzającym, wywieziono stąd około 3000 ton gruzu. Strop drewniany wzmocniono kasztem, a ściany obudową górniczą. Prace te rozpoczęto w związku z sześćsetną rocznicą doniosłego wydarzenia w kopalni. Było to nadanie żupom solnym statusu. Dzięki niemu w kopalni nigdy nie zatrudniano więźniów ani jeńców wojennych. Górnicy solni byli, więc ludźmi wolnymi i dumnymi z faktu, że pracują w kopalni. Pomnik króla wykuty został w bloku solnym a nazwa komory i tablica pamiątkowa umieszczona na ociosie. Ma to przypominać zasługi Kazimierza Wielkiego dla górnictwa solnego. Ustanowiony tu kierat konny pochodzi z innego rejonu kopalni, do którego turyści wejść nie mogą. Stał on na poziomie I nad szybikiem, przez który wyciągano urobek. Transport pionowy soli odbywał się wówczas etapami: najpierw poprzez szybik na poziom I, potem na wózku, pod szyb wydobywczy i dopiero tym szybem na powierzchnię.
| Wykonujemy profile elewacyjne i inne elementy elewacyjne na zamówienie Kopalnia Soli w Wieliczce .